|
|
|
_____________________________________________
Πειραιάς
ΦΑΝΤΑΖΙΟ
|
 |
Οι
προσπάθειες για να διασωθεί ο κινηματογράφος |
(από
άρθρο της Ελευθεροτυπίας 5-7-1999)
«Ομπρέλα», κάτω από
την οποία προστατεύονται οι θερινοί κινηματογράφοι, «απλώνει»
το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφασή του, η οποία
απορρίπτει προσφυγή του εκπροσώπου της εκκλησίας του
Αγίου Σπυρίδωνα Πειραιά, που ζητούσε να
αποχαρακτηριστεί ο κινηματογράφος «Φαντάζιο». Το
Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή
θεωρώντας τον κινηματογράφο «διατηρητέο μνημείο και -κατά
μία έννοια-ιστορικό τόπο», επισημαίνοντας ταυτόχρονα
ότι «ο χώρος των θερινών κινηματογράφων αποτελεί
χαρακτηριστικό τόπο πολιτιστικής επικοινωνίας που ήδη
φθίνει και κοντεύει να εκλείψει».
Ο κινηματογράφος «Φαντάζιο», που κατά το παρελθόν
χρησιμοποιήθηκε και για άλλους σκοπούς, όπως αποθήκη
ξυλείας, κατά τους δικαστές αποτελεί μοναδικό δείγμα
παλαιού κινηματογράφου του μεσοπολέμου στον Πειραιά,
που είναι συνδεδεμένος με τις μνήμες και την
πολιτιστική παράδοση των κατοίκων τής γύρω περιοχής.
Από τον κινηματογράφο έχει απομείνει σήμερα μόνο το
διώροφο κτίσμα, μέσα στο οποίο βρίσκονταν τα
μηχανήματα προβολής καθώς και ο μαντρότοιχος.
(από την
Αυγή 22 Ιουλίου 2005)
Το όνειρο
του θερινού σινεμά Καλοκαίρι χωρίς χτύπημα στα θερινά σινεμά δε λέει
να περάσει. Το "Φαντάζιο" στον Πειραιά, ένα μοναδικό στο είδος του
θερινό σινεμά, είναι ο νέος στόχος της μπουλντόζας. Θα γλιτώσει απ' ό,τι
φαίνεται για λίγο καιρό την κατεδάφιση, χάρη στην κινητοποίηση των
κατοίκων της περιοχής του Βρυώνη, αλλά το μέλλον είναι αβέβαιο. Το
βέβαιο είναι ότι μεταξύ ΥΠΠΟ και πολεοδομίας υπάρχει χάσμα. Διότι από
την περιπέτεια του "Φαντάζιο" προκύπτει το εξής ανησυχητικό ερώτημα:
Όταν το τπουργείο Πολιτισμού χαρακτηρίζει διατηρητέο ένα κτίριο, δεν
είναι αυτονόητη η προστασία του από τις επιχειρήσεις κατεδάφισης της
πολεοδομίας; Εδώ και 10 χρόνια έχει κριθεί διατηρητέο το συγκεκριμένο
διώροφο που στέγαζε τον κινηματογράφο, αλλά να που θα είχε γκρεμιστεί εν
μια νυκτί. Με αφορμή τη μελαγχολική αυτή ιστορία, το υπουργείο
Πολιτισμού υποχρεώνεται να ξεκινήσει δυο σοβαρούς νομικούς αγώνες: 1) Να
"ντύσει" με ισχύ κανονιστικών πράξεων τις αποφάσεις του για τη διατήρηση
ιστορικών κτιρίων αλλά και 2) να θεσμοθετήσει την προστασία και να
εγγυηθεί τη λειτουργία όλων των θερινών κινηματογράφων που θέλουν να
ζήσουν.
Μ.Λ.
(από την
Καθημερινή 23 Ιουλίου 2005)
Θερινών
κινηματογράφων συνέχεια σήμερα. Γράφαμε προχθές για το «Φαντάζιο» στον
Πειραιά, που κινδυνεύει με καταστροφή, αλλά πολλοί είναι ακόμη οι
κινηματογράφοι που απειλούνται. Kαι για το «Φαντάζιο» άμεση ήταν η
υποστήριξη εκ μέρους της Eπιτροπής Προστασίας της Aρχιτεκτονικής
Kληρονομιάς της Σχολής Aρχιτεκτόνων EMΠ, με επιστολή που υπογράφει ο
λέκτορας Πολεοδομίας, Nίκος Mπελαβίλας προς την 1η Eφορεία Nεωτέρων
Mνημείων και τη Διεύθυνση Πολεοδομίας Πειραιά.
«Πρόκειται για τον
τελευταίο σωζόμενο θερινό κινηματογράφο του Δήμου Πειραιά και ταυτόχρονα
τον παλαιότερο στον ευρύτερο Πειραιά από το Mοσχάτο έως το Πέραμα»,
αναφέρει μεταξύ άλλων σημαντικών η επιστολή, που ελπίζουμε να
εισακουσθεί.
(από ΤΑ ΝΕΑ
5 Αυγούστου 2005)
H αφασία στην εξουσία
Γράφαμε
τις
προάλλες για την τύχη του Σινέ Φαντάζιο. Ενός θερινού κινηματογράφου
στον Πειραιά, στην οδό Αφεντούλη, τον οποίο η ιδιοκτήτρια Εκκλησία θέλει
να αξιοποιήσει διαφορετικά... Το σινεμά έχει κηρυχθεί διατηρητέο
ως μνημείο με τον περιβάλλοντα χώρο του και με χρήση θερινού
κινηματογράφου, με αποφάσεις του 1995 και του 1997. Το 1999 η
Εκκλησία προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αίτημα να
αποχαρακτηριστεί ο χώρος, κάτι που δεν έγινε δεκτό. Τώρα όμως πήραν
άδεια εργασιών από την Πολεοδομία. H Συνεργασία Πολιτών Πειραιά «Άρωμα
Πόλης» κατήγγειλε ότι η άδεια που βγήκε αποσκοπούσε στην κατεδάφιση
Και μάλλον δεν είχε άδικο. Όπως λέει σε νέα καταγγελία η Επιτροπή
Πολιτών για τη Σωτηρία του Σινέ Φαντάζιο, η άδεια που εκδόθηκε ήταν για
ανέγερση πολυώροφου γκαράζ και πρόβλεψη στην ταράτσα να φτιαχτεί άλλος...
θερινός κινηματογράφος. Συνεργεία ξεκίνησαν εργασίες το
προηγούμενο Σάββατο, παρά το γεγονός, λέει η Επιτροπή, ότι το υπουργείο
Πολιτισμού είχε στείλει επείγον σήμα στην Πολεοδομία Πειραιά και στο
Αστυνομικό Τμήμα για απαγόρευση κάθε εργασίας στον χώρο του
κινηματογράφου. Μέχρι να φτάσει η Αστυνομία, τα συνεργεία είχαν
ήδη εκθεμελιώσει το κτίριο της εισόδου σκάβοντας τη βάση σε μήκος τριών
και βάθος ενός μέτρου. «Έτσι με μια καλή βροχή ή έναν λάθος χειρισμό
κάποιας μπουλντόζας το διατηρητέο κτίριο θα καταρρεύσει». Οι πολίτες
μιλούν για ιερείς που έχουν γίνει εργολάβοι αυθαιρέτων, για
δημοτικές αρχές που δεν σέβονται δικαστικές αποφάσεις ούτε την
αρχαιολογική υπηρεσία, και ζητούν αποκατάσταση και λειτουργία του
κινηματογράφου με χαλίκι, πάνινες καρέκλες και γιασεμιά. «Όσο για την
Εκκλησία, θα βοηθήσουμε με τον οβολό μας να καλύψει τα διαφυγόντα κέρδη!»,
λένε. Πέρα από την τύχη του ίδιου του σινεμά (η Εκκλησία έχει
επίσης κατεδαφίσει το Θέατρο Καλουτά στην Πατησίων 240), η ουσία
βρίσκεται στο ότι το κράτος εξελίσσεται σε διάτρητο πολυκεντρικό
κατασκεύασμα, το οποίο διευκολύνει τις κάθε είδους πονηριές για
παράκαμψη του νόμου. Και βέβαια ότι τέτοιου είδους κουτοπονηριές
μετέρχεται η ίδια η Εκκλησία. Που θα έπρεπε πρώτη να σεβόταν νόμους και
δικαστικές αποφάσεις. Ή μήπως όχι;
|
