_____________________________________________   Αθήνα

ΑΣΤΥ

Ιστορικό διατηρητέο μνημείο ο κινηματογράφος ΑΣΤΥ και με απόφαση του ΣτΕ

Απορρίφθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας «Η Εθνική ΑΕΓΑ» για τον αποχαρακτηρισμό του χειμερινού κινηματογράφου «ΑΣΤΥ», στην οδό Κοραή 4.

Η Εθνική, ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου, υποστήριζε ότι η απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού για τον χαρακτηρισμό του κτιρίου ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη, γιατί η μακρόχρονη λειτουργία του κινηματογράφου δεν αποτελούσε σπουδαίο ιστορικό γεγονός, ούτε συνδεόταν με κάποια προσωπικότητα του ιστορικού βίου, καθώς και ότι, κατά παράβαση του Συντάγματος, δεν είχε κληθεί η ασφαλιστική εταιρεία σε προηγούμενη ακρόαση για να αναπτύξει τις απόψεις της.

Το ΣτΕ έκρινε ότι ο χαρακτηρισμός κτίσματος ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου διαμορφώνεται με βάση αντικειμενικά δεδομένα, συνεπώς δεν χρειάζεται προηγούμενη ακρόαση των ενδιαφερομένων και δεν υπήρξε παράβαση του σχετικού άρθρου 20 του Συντάγματος.

Επίσης, το ΣτΕ δέχθηκε κατά πλειοψηφία ότι είναι επαρκώς αιτιολογημένος ο χαρακτηρισμός του κτιρίου, αφού στην κατοχή τα υπόγεια ήταν τόπος μαρτυρίου για αγωνιστές και στις επόμενες δεκαετίες του '50 και '60 παρουσίαζε σπουδαίες ταινίες με πρεμιέρες, όπου συμμετείχαν σημαντικοί πρωταγωνιστές, όπως η Κλαούντια Καρντινάλε, ο Ζεράρ Φιλίπ κ.ά., δημόσια πρόσωπα, όπως ο Π.Κανελλόπουλος, ο Σ.Μυριβήλης κ.λπ., ενώ διοργανώνονταν και προβολές της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Από την απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων

σΣτην από 23.2.2000 εισήγηση του Τμήματος Νεοτέρων Μνημείων, την οποία δέχθηκε ομοφώνως το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων στο πρακτικό 10/23.3.2000, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ο κινηματογράφος ΑΣΤΥ στεγάζεται σε τμήμα του υπογείου του επί της οδού Κοραή 4 κτηρίου, ιδιοκτησίας της «Εθνικής Ασφαλιστικής». Το κτήριο κατασκευάσθηκε την περίοδο 1934-1938, βάσει σχεδίων του Καθηγητή του Ε.Μ.Π. Εμμ. Κ. και του αρχιτέκτονα Αν.Μ. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής μέρος του υπογείου έγινε τόπος μαρτυρίου και φυλακής για πολλούς αγωνιστές, γι αυτό και το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτήρισε το τμήμα αυτό του υπογείου ιστορικό διατηρητέο μνημείο (βλ. την υπουργική απόφαση υπ' αριθμ. ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/626/13206/1991, Β΄ 233). Το υπόλοιπο τμήμα του υπουργείου λειτούργησε εξαρχής ως κινηματογράφος. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής προέβαλε ταινίες και επίκαιρα προς τέρψιν των γερμανικών στρατευμάτων. Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου ο κινηματογράφος υπολειτούργησε, ενώ το 1952 εγκαταστάθηκαν εκεί οι κινηματογραφικές επιχειρήσεις Κοσμίδης & Σία Α.Ε. Έκτοτε λειτουργεί ο χειμερινός κινηματογράφος ΑΣΤΥ υπό την ίδια διεύθυνση. Τις δεκαετίες του 1950 και 1960 ο κινηματογράφος γνώρισε μεγάλες δόξες, παρουσιάζοντας σπουδαίες ταινίες, γαλλικής κυρίως παραγωγής. Συνήθως τις Δευτέρες, την πρεμιέρα της ταινίας ακολουθούσε δεξίωση, με προσκεκλημένους συχνά Έλληνες και ξένους πρωταγωνιστές, όπως οι G.P., P.P., C.C., M.V., δημόσια πρόσωπα, όπως η Β.Σ., ο Π.Κ. ο Σ.Μ. κ.ά. «Παρευρίσκονταν ακόμα όλη η κοσμική και κινηματογραφική Αθήνα». Επίσης, μέχρι το 1975 στον κινηματογράφο ΑΣΤΥ διοργανώνονταν οι κυριακάτικες πρωινές προβολές της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, ενώ συχνά διοργανώνοντας εβδομάδες κινηματογράφου αφιερωμένες σε κάποια ξένη χώρα. Παρά την ευρεία ανακαίνιση που έγινε το 1994, ο κινηματογράφος διατηρεί πολλά στοιχεία της παλαιάς αίγλης του, όπως η καμπίνα προβολής, οι μαρμάρινες σκάλες με τις προστατευτικές σιδεριές, τα τραπεζάκια του φουαγιέ, οι πόρτες, οι καθρέφτες, τα μωσαϊκά, το εκδοτήριο εισιτηρίων. Εκτιμώντας τα ανωτέρω, η εισήγηση προτείνει τον χαρακτηρισμό του κινηματογράφου ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου, επειδή αποτελεί «ιστορικό χώρο πολιτιστικής επικοινωνίας των κατοίκων της πόλης των Αθηνών και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τις μνήμες των κατοίκων όλου του λεκανοπεδίου».

Περισσότερα για την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας στο
http://tosyntagma.ant-sakkoulas.gr/nomologia/item.php?id=829

Home | Κινηματογράφοι | Μηχανές | Μηχανικοί | Πλανόδιοι | Επικοινωνία

Copyright © 2003 NIKOS THEODOSIOU