ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ
Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
ΧΡΟΝΙΚΟ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ
i Αθήνα
i Πειραιάς
i Θεσσαλονίκη
i Επαρχία
i Διασπορά
i Άνθρωποι
i Κείμενα
ΜΗΧΑΝΕΣ
ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ
ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ
ΒΙΒΛΙΑ
LINKS
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ


_____________________________________________   Αθήνα

ΑΛΚΑΖΑΡ


Οι τελευταίες εικόνες πριν ισοπεδωθεί

Από άρθρο του Κλέωνα Παράσχου στην εφημερίδα Ακρόπολις του 1929 

Θεέ μου, γιατί να μη γίνονται θαύματα; Γιατί το "Αλκαζάρ" αυτό, που ξυπνά τόσους πόθους και τόσες νοσταλγίες και τόσα όνειρα, να μην είναι ένα παραμυθένιο κέντρο, τοποθετημένο σε κάποιο μαγικό τοπείο, απ' εκείνα που βλέπομε μόνο στα όνειρα; Γιατί να μην έχη πάρκα με πανύψηλα σκιερά δέντρα, όπου να περιπλανώνται εξαίσιες γυναίκες και μέσα από τα φυλλώματα των οποίων τσιγγάνικες ορχήστρες να σκορπούν τους πειό μαγικούς των σκοπούς;

Αλοίμονο! πότε γίνονται θαύματα και μάλιστα τέτοιου είδους; Η εξαίσια, η ονειρώδης λέξις Αλκαζάρ έχει χρησιμοποιηθή ως ονομασία ενός μαντροκινηματογράφου! τι βεβήλωσις!

Αλλα ας αφήσωμε τα όνειρα και ας μπούμε και εδώ για να μας τσαλαπατήση και πάλιν η οικτρή πραγματικότης. Ενα ταλληράκι μόνον και εδώ η είσοδος. ρωμαντική και περιπετειώδης ταινία και εδώ με δράματα, φόνους, αίματα, πρώτου μεγέθους αστέρες και εδώ. Τι άλλο κανείς να ζητήση;  

Η γνήσια, η λαική συνοικία βρίσκεται εδώ. Ενταύθα η κυρά- Φρόσω προσπαθεί εις μάτην να εξοικονομήση τον όγκον της πάνω σε μια δυστυχισμένη καρέκλα που στενάζει από το βάρος της. Ενταύθα, απηλλαγμένος από το μάταιον βάρος του σακκακιού του και από το σφίξιμο του κολλάρου του, ξαπλωμένος φαρδύς πλατύς, κλείνει τα μάτια του ο κυρ ΄αράλαμπος, στο περιπαθέστερον μέρος της ταινίας.

Εδώ ο πιτσιρίκος, ακουμπισμένος στα γόνατα της μητέρας του, επιδίδεται εις την υψηλήν ασχολίαν του σπασίματος και φτυσίματος του πασσατέμπου. Εδώ το Λενάκι της κυρα  - Γιώργαινας κάνει κάντιο και ζάχαρι τα μάτια της και λιγωμένη αλλοιθωρίζει προς τον Μιστόκλη.

Και ας μη σας μιλήσω, παρακαλώ, και γι αρώματα. Εκατοντάδες μπουκαλάκια έχουν σκορπίσει εδώ ο Κοτί και ο Γκερλέν

Ολα τα αρώματα της Αραβίας! Αθλιε ρωμιέ, δεν εννοείς, τέλος πάντων, να πλυθής!

Ωραίο είναι το Αλκαζάρ, απολαυστικό, δροσερώτατο, αλλά ας φύγωμε...

Το Αλκαζάρ ήταν ο πρώτος θερινός στην Ελλάδα που εγκατέστησε μηχανήματα ομιλούντος κινηματογράφου το καλοκαίρι του 1930.

 

Home | Κινηματογράφοι | Μηχανές | Μηχανικοί | Πλανόδιοι | Επικοινωνία

Copyright © 2003 NIKOS THEODOSIOU